Poëzie uit de Lage Landen

MULTICULTUREEL

 

Ik wil het wel, ik ben een vredelievend mens,

Tevreden samen leven, het is een vrome wens,

Vergeet je dikke boeken, je rollen dun papier,

Je moet niet verder zoeken, geluk dat vindt je hier.

 

De zon van de Sahara, gaat onder op het wad,

Er lopen geen kamelen, het regent keer op keer,

De wind blaast kil en nijdig, hij geeft je kop een sneer,

Je kan niet helder denken, je hersens zijn het zat.

 

We roeien in hetzelfde schuitje, maar wel met andere riemen.

We wonen in dezelfde straat, elk op zijn eigen nummer.

Hoe komen we nu vooruit, hoe gaan we dit verdienen?

 

Koeskoes Koos, lust boerenkool, Ach’met worst,

En zoekt ons groot orkest, alweer een nieuwe drummer

Blijft luid die vraag: wie is het die de wereld torst?