Poëzie uit de Lage Landen

OUDE  LIEFDE

 

Je luistert niet naar mij

en hoort niet wat ik zeg

Neem toch je ogen uit je bord

en kijk niet van mij weg.

 

De overkant van tafel

waar jij stil zwijgt en eet

Lijkt wel een lichtjaar ver,

een andere planeet.

 

Het toverwoord ging daar verloren

de code werd gewist

Mijn bliksemschichten schampen af,

al jarenlang geleden

heeft de verwondering zich vergist.

 

Wil jij nog rijst?

Geef mij het zout eens door,

en vergeet ook niet vanavond

moet het vuilnis op de stoep,

Ook van de liefde is

de houdbaarheid verstreken.