Poëzie uit de Lage Landen

REGENDAG

 

Vogelvrij en lang geleden

Dwaalde ik in boetekleed

Langs grijze velden, groene wolken

Maar vond niet wat er was verweven.

 

Het licht van boven, laag gevallen

Dronken, donker op de grond,

Opgestaan maar niet verheven

Dreef me zachtjes mee vooruit.

 

Transparant en niet te grijpen

Liepen oude geesten mee,

Samen verder naar de kroeg,

Uit de wind en uit de regen,

 

Zijn we toch te lang gebleven.