Poëzie uit de Lage Landen

SPEELSTRAAT

 

Hier grepen wij het leven

met beide handen,

Kinderen op de fiets, en renden

een blokje om, langs paadjes

stil en smal, van kleine landerijen.

 

De horizon bleef mooi dichtbij:

hij hoorde bij de straat

waar ook de zomer was,

Hij stopte bij de beek

vol zon en jonge visjes,

het gras kon nergens groener zijn.

 

En ook de tijd zou

Thuis zijn

voor het donker wordt,

Alleen wisten wij niet

dat dit niet zo zou blijven.