Poëzie uit de Lage Landen

TUSSEN DE TIJD

 

Zonet ontwaakt

In dit verdwaald bestaan

Van zwijmelend ervaren

Proef ik de tussentijd

 

Ik zoek een weg

Door ongerept terrein van

Vrees en openbaring

Verwonderd in de hoop

Dat licht ooit eens zal klaren

 

Intussen loopt de tijd

Er verder tussendoor

Bekijkt zijn veld

En ploegt de eeuwigheid

In voren van seizoenen